Let it be!

26 พ.ค. หรือเมื่อวานที่ผ่านมา  ก็ยังตื่นสายอีกตามเคย  รู้สึกว่า  ว๊า  แต่ไม่เป็นไร  เรายังตื่นเช้าได้  เหอ ๆ เข้าข้างตัวเองไม่หาย  แล้วเวลาก็ผ่านไป  ช่วงเย็น  มองดูสีท้องฟ้า  ฟ้าเข้ม ๆ น้ำเงินคราม ๆ แต่มือไม่ว่างจะหยิบกล้องมาถ่ายรูป  ด้วยอยู่บนรถจักรยานยนต์  มือจับแสบซ่าตัวเล็กที่หลับอยู่  หลังจากพาไปเที่ยวเล่น  กลับถึงบ้าน  ก็มืดเกินกว่าที่จะจับภาพมาดูซะแล้ว

ตอนค่ำ ๆ บอกลูกไปอาบน้ำ  ลูกดื้อไม่ยอมจะให้แม่อาบให้  แม่ก็เหนื๊อยเหนื่อย  บอกว่า  วันนี้อย่าให้แม่เหนื่อยเลย  ช่วยให้ของขวัญวันเกิดแม่หน่อยเถอะ 

ไม่ทันขาดคำ  ลูกสองคนร้องให้งอแง  แง๊ ๆ ๆ ๆ  ๆ ไม่อยากให้วันเกิดแม่ผ่านไป  (ดูเอา) 

คนเล็กร้องไห้  เค้กวันเกิดแม่อยู่ไหน  จะเป๋าเค้กวันเกิดแม่  (ตายลูกฉันอยากจะเป่าเค้กวันเกิด)  ร้องไห้งอแง  เดือดร้อนแม่  พูดบอกแล้วไม่หยุด  สุดท้ายไล่ไปหาตาให้ไปซื้อเค้กวันเกิด

ตา  "วันนี้วันอะไร 26 วันเกิดแม่ผ่านมาแล้วนี่  ไม่ใช่ซักหน่อย"  เหอ ๆ ดูซิพ่อเรา  ส่วนหลานไม่ยอมหยุดร้อง  ส่วนฉ้นก็เลยบอกตาว่า  หลานอยากกินเค้ก  ให้ตังค์ตาไปซื้อกะหลาน  ง่ะ  ไม่อยากกินเค้กวุ้นเลย  แต่รู้ว่าต้องได้มาแน่ ๆ

หลังจากตาไป  ตัวโตก็ยอมอาบน้ำแต่โดยดี  เฮ้อ  คนนี้พูดรู้เรื่่องหน่อย 

"บิ๊วด์จะเป่าเค้กแม่"  ลูกชายคนโตพูด 

"วันเกิดแม่ก็ต้องให้แม่เป่า  วันเกิดบิ๊วด์ก็ต้องบิ๊วด์เป่า  จะมาเป่าของคนอื่นมั่วไม่ได้"  ฉันบอกเพราะเห็นว่าลูกแย่งเป่าของใครต่อใครหลายคน  ทั้งที่ไม่ใช่วันเกิดของตัวเอง  และคิดในใจว่า  คงได้เป่าอยู่หรอก  เพราะที่บ้านนี้ไม่มีธรรมเนียม Happy Birthday ก็คงจะได้แต่ Cake วุ้นมาแน่นอน 

เหมือนถูกหวย  ฮ่า ๆ เพราะตาก็มาแต่เค้กอย่าที่คาดการณ์ไว้  เฮ้อ  หลานเลยอดเป่าเทียนเลย  แต่ไม่เป็นไร  ลูกได้กินเค้กหรือวุ้นอร่อย ๆ ก็ดีแล้วละ  ให้สมกับที่อุตส่าห์ร้องไห้บอกว่า  "ไม่อยากให้วันเกิดแม่ผ่านไป"  ซึ่งที่จริงมันก็ผ่านมานานแล้วละหลายปีแล้ว  ลืมวันเกิดตัวเองจะได้มั้ยเนี่ยเรา

อยู่ต่างจังหวัดชั่วครั้งชั่วคราว  เน็ตก็ใช้หมุนโมเดม ช้าไม่ทันใจ  แปะเพลงอะไรไปก็ไม่รู้ว่าเพราะถูกใจรึเปล่า  วันนี้ก็เช่นกัน  หวังว่าคงจะฟังได้นะคะ

เพลง  ทำไมต้องเธอ  (ตรัย ภูมิรัตน์)